Diabolik lovers

                   Rozdział 2

Walka o przeżycie

- Dzień dobry!- Mówi hucznym głosem mężczyzna obok Hildy.- Jest pan Laito?

- Tak jest, zawołać go proszę pana?- Zapytałam się, na co on przytaknął gorączkowo. Szybkim krokiem podeszłam do drzwi Laito, i zapukałam.

- Laito, ktoś do ciebie.- Odwróciłam się, i zobaczyłam za mną znowu tego człowieka, a Hilda stała, z rękami wsuniętymi w twarz.

-Eh? Coś się stało Zuzia-chan?

-TY!- O mały włos mężczyzna nie rzucił się na niego, gdyby nie ja, i moje młode, wampirze moce.- Masz dziewictwo mojej córki, a potem ją odesłałeś tak po prostu?! I przez tą dziewuchę!- Wskazał na mnie palcem. Wytrzeszczyłam oczy.

- Prze pana, to chyba moja sprawa, dla kogo odejdę!

- To ja może się oddalę...

- NIE!- Mężczyźni krzyknęli razem.

- Powiedz mi dziecko,- mężczyzna się uspokoił.- Czy dalej jesteś z tym tyranem?

-Nie, nie zniosłabym tego, że osoba z którą jestem, zdradziła mnie. - Laito popatrzył się na mnie z troską. - No co? Jak cię przyłapałam to ci dupę skopałam, że nie mogłeś siedzieć przez pół roku. Mówiłam, że ruski miesiąc mnie popamiętasz. Ale dobra! My tu pitu pitu, a tu Hilda nie ma prawa do głosu?

- Racja. Hildo, córeczko, co ty masz do powiedzenia?- Hildzie oczy się zaszkliły.

- Zostawcie mnie. Nie chcę już nic mówić.

- Jak nie chcesz gadać przy nas, to nie.- Wzruszyłam ramionami.

- Cz-czekaj!Ja nie kocham Laito. Zostawcie go, bo kłótnie nic nie dadzą.

- Widzicie panowie? A teraz proszę na spokojnie sobie porozmawiać, bo ja i Hilda nie chcemy hałasu.

- Ja nie chciałem córciu...- Ojciec dziewczyny się uspokoił.- U nas zawsze jest tak, że chłopak który ma dziewictwo kobiety, musi się z nią pobrać!

-CO?!!?- Laito wytrzeszczył oczy.

- Widzisz? Najpierw działałeś, potem myślałeś.- Odrzekłam.- To kiedy ślub?

- Ślubu nie będzie.- Powiedziała Hilda.- Ja mam chłopaka, i zamierzamy się pobrać. Już 3 dzieci mamy, więc już trzeba.

- Ja w życiu tyle nie urodzę.- Laito się roześmiał.- Ty się tak nie śmiej, bo gdybym nadal była z tobą, to dzieci miałabym w ciul.- Teraz tata Hildy się roześmiał.

- Ale niedługo poczujesz się matką, bo niedługo twój ślub z Shu...

- No nie wiedziałam wiesz?

- To ci przypomniałem.

-To była ironia i sarkazm.